เปรียบชีวิตแต่ละวันดังกระดาษ
ใครจะวาดให้วิจิตรน่าพิศมัย
จะสีเลอะเปรอะเปื้อนไม่เหมือนใคร
แต่งเติมไปดั่งใจฝันเพราะมันของเรา
อาจวาดภาพท้องนภาฟ้ากว้างใหญ่
เป็นสัตว์ป่าพนาไพรใกล้เชิงเขา
กุ้งปูปลาฝูงมัจฉาธารายาว
เมฆปุยขาวบนฟากฟ้าเวลาเย็น
อาจเป็นมวลหมู่แมกไม้ใกล้ผลิดอก
หมู่กระรอกเล่นไล่จับกับอีเห็น
หยาดน้ำค้างบนยอดหญ้ายามหนาวเย็น
หรือจะเป็นดวงตะวันยามลับตา
อาจเป็นภาพจินตนาการสุดเพ้อฝัน
เป็นทศกัณฑ์ เป็นหนุมาน สุวรรณมัจฉา
อาจเป็นม้านิลมังกรมากฤทธา
หรือสีดางามเลิศหล้าล้ำอำไพ
อาจวาดภาพสะท้อนมองส่องสังคม
ทุนนิยมคอมมิวนิสต์ความหวังใหม่
การต่อสู้ เพื่อประชาธิปไตย
การอยู่ใต้อำนาจของเงินตรา
หรืออาจวาดภาพความคิดอันน่าเศร้า
อันตัวเราช่างโง่เขลาเป็นหนักหนา
อาจระบายความเสียใจที่ซ่อนมา
ความเหนื่อยล้าความกังวลจากภายใน
หรืออาจวาดภาพความหวังที่กล้าแกร่ง
ที่อาจแสดงความสดชื่นออกมาได้
อาจระเบิดเสี้ยวพลังภายในใจ
เพื่อเริ่มต้น เช้าวันใหม่ ได้อย่างดี
เพราะชีวิตคนเราดั่งกระดาษ
การผิดพลาดผลั้งเผลอเรื่องลงสี
แม้จิตกรผู้กล้าแกร่งยังต้องมี
แล้วเรานี้จะไม่เคยพลาดได้อย่างไร
ชีิวิตมีหลายมุมมองหลายกระดาษ
ควรเลือกวาดให้ชีวิตดูสดใส
เลือกใช้สีใช้ปากกาตามอย่างใจ
แต่งแต้มไปตามใจคิดพินิจเอา
แก้ไขเมื่อ 5/2/2548 16:11:17
แก้ไขเมื่อ 7/2/2548 1:49:37
